In het werk van Pauline Koehorst zijn schilderkunst, videofilm en fotografie onlosmakelijk met elkaar verweven. Ondanks hun verschillende beeldtaal ontspringen ze uit dezelfde bron. Deze ligt besloten in de duale wereld van volwassenen waar woorden en gedrag vaak een dubbele lading hebben. Wat is waar? Haar geschilderde portretten van kinderen en adolescenten weerspiegelen die wonderlijke dubbele gelaagdheid zoals die door het kind kan worden beleefd. Het is de innerlijke verscheurdheid en de pijn van het terugverlangen naar heelheid, die het portret laten oplossen in 'verschijningen'.

De video's maken deze onbewuste lagen van het opgesloten zitten in schemergebieden van helderheid en duisternis inzichtelijk. Zij dringen directer en dieper in gevoelslagen door, die raken aan het archetypische, de verloren eenheid, het afgescheiden zijn.

In haar foto's, die meestal gecomponeerd zijn en soms van concrete situaties in de buitenwereld zijn gemaakt, laat zij het onderbewustzijn zoals dromen en ingevingen in beelden tot leven komen. De foto's dragen een wrange sfeer of bijtende spot in zich zonder zich te verliezen in een zwartgallige tragedie.

Het oeuvre van Pauline Koehorst weerspiegelt een condition humaine met ragfijne kieren, waardoor het licht weet binnen te dringen. Haar werk reflecteert een tijd waarin agressie, nodeloos geweld, pesten en liefdeloosheid of juist een overdaad aan bezorgdheid sterk de overhand lijkt te hebben. Expressie en het behoedzaam zoeken naar evenwicht en harmonie zijn voor Pauline Koehorst de quintessence van haar werk. 

Tom Molenaars (kunsthistoricus)

interview Pauline koehorst